U sadašnjem trenutku u kom se događaji koji potresaju svet prenose u realnom vremenu preko raznih kanala, zanimljivo deluje osvrnuti se na ne tako davno vreme, pre svega nekoliko decenija, i na način na koji su tada građani sticali sliku o važnim dešavanjima.
Čovek koji je ostao zapamćen samo po nadimku Gruja, stanovnik Labudovog brda, uspeo je da napravi račun za telefon koji je ušao u istoriju domaćih telekomunikacija kao najveći ikada. Zbog tog astronomskog računa dospeo je i u javnost jer su čak i mediji izveštavali o tom slučaju, a s kim je toliko razgovarao nikada nije otkrio. Rekao je samo da nije “kriv“. Sve se desilo u septembru 1987. godine.
Kao nova tehnološka moda, viđena u tadašnjim popularnim američkim TV serijalima poput famozne “Dinastije“, naglo su i na velika vrata ušli u domove žitelja prestonice, i to raznoraznim švercerskim kanalima.
“Milano, momento, prego Belgrado… Istanbul traži Varšavu…Kejptaun zove Kranj… Pariz… Atina… Sindej…Tripoli… imate vezu…” Iz prostrane sale dopirali su melodični glasovi na gotovo svim svetskim jezicima. Signalne lampe na dugačkim pultovima naizmenično su se palile i gasile. Specijalni semafori na zidu zasvetleli bi na nekom od telefonskih puteva.
Znate li za koje prve dve cifre ako biste ih tamo negde 1980-tih ili 1990-tih okrenuli na brojaču fiksnog telefona, biste imali veoma loš osećaj na kraju meseca kada bi stigao račun? Bili su to brojevi “99” – pozivali su se samo baš kad mora, uz dobar plan i – štopericu!
Već dugo su računi za telefon i internet predvidljivi – znate koji ste paket, kolika je za njega pretplata i šta sve imate uključeno. Ali, papreni telefonski računi podizali su veliku prašinu još pre bilo kakve ideje o paketima i davno pre pojave mobilnog telefona! Njegovo veličanstvo, fiksni telefon, koji “zvoni” za celu porodicu, “jeo” je impulse!
U poratnim godinama, komunikacija je bila luksuz. Tokom Drugog svetskog rata gotovo 70% telefonske infrastrukture bilo je uništeno, a prioritet obnove nakon oslobođenja imali su vojska, železnica i državna uprava.
U vreme SFRJ telefonske govornice nisu bile samo sredstvo komunikacije već i predmet državnog ponosa i – izuetno isplativ izvozni artikl
Predsednik Saveza filatelista Srbije i autor kataloga izložbe "Avijacija Srbije 1910–1919 i Avionska pošta Kraljevine Jugoslavije 1923–1941" Vladimir Milić izjavio je danas da prva zbirka obrađuje vojni aspekt srpske avijacije, a druga predstavlja avionsku poštu Kraljevine Jugoslavije, odnosno civilnu avijaciju.
