Na današnji dan, 5. 1962. godine filmska glumica Merilin Monro pronađena je mrtva u svom domu u Los Anđelesu.
Ležala je naga na krevetu, licem okrenuta nadole, sa telefonskom slušalicom u jednoj ruci, podseća sajt History.com. Po sobi su bile razbacane prazne bočice lekova koji su joj bili prepisani zbog depresije. Posle kratke istrage policija Los Anđelesa zaključila je da je smrt „izazvana prekomernom dozom sedativa koju je sama uzela i da je najverovatnije reč o samoubistvu“.
Od Norme Džin do legendarne MM
Merilin Monro rođena je kao Norma Džin Mortenson 1. juna 1926. godine u Los Anđelesu. Njena majka bila je emocionalno nestabilna i često je boravila u psihijatrijskim ustanovama, pa je Normu Džin odgajalo više hraniteljskih porodica, a jedno vreme živela je i u sirotištu. Sa 16 godina udala se za kolegu iz fabrike aviona, ali su se razveli nekoliko godina kasnije. Manekenstvom je počela da se bavi 1944, a 1946. potpisala je kratkoročni ugovor sa studijom 20th Century Fox i uzela umetničko ime Merilin Monro. Dobila je nekoliko manjih uloga, a zatim se vratila manekenstvu. Godine 1949. pozirala je naga za kalendar, što će kasnije postati prava znamenitost.
Inspiracija na mnogo načina (Photo: Shutterstock)
Pažnju je počela da privlači kao glumica 1950. godine, posle manjih uloga u filmovima Džungla na asfaltu i Sve o Evi. Iako se u oba filma kratko pojavljivala u ulozi ljubavnice, publika je zapazila plavokosu zavodnicu, pa je dobila novi ugovor sa Foksom. Njena glumačka karijera naglo je napredovala početkom pedesetih zahvaljujući ulogama u filmovima Ljubavno gnezdo iz 1951, Majmunska posla iz 1952. i Nijagara iz 1953. godine.
Slavljena zbog svojih oblina i razoružavajućeg, širom otvorenog pogleda, stekla je međunarodnu slavu ulogama seks-simbola u filmovima Muškarci više vole plavuše iz 1953, Kako se udati za milionera iz iste godine i Nema biznisa kao što je šou-biznis iz 1954. Film Sedam godina vernosti iz 1955. pokazao je njen komičarski talenat i doneo čuvenu scenu u kojoj stoji iznad ventilacionog otvora podzemne železnice, dok joj vazduh izazvan prolaskom voza podiže belu suknju. Godine 1954. udala se za slavnog bejzbol igrača Džoa Dimađa, što je izazvalo još veću pažnju javnosti, ali su se razveli posle samo osam meseci.
Neki to vole vruće
Godine 1955. učila je glumu kod Lija Strazberga u Actors Studiju u Njujorku, a potom je ostvarila zapaženu ulogu nesrećne zabavljačice u filmu Autobuska stanica iz 1956, piše History. Iste godine udala se za dramskog pisca Artura Milera. Sa Lorensom Olivijeom snimila je 1957. godine film Princ i igračica, koji je doživeo neuspeh i kod kritike i na blagajnama. Dve godine kasnije ostvarila je hvaljenu ulogu u hit-komediji Neki to vole vruće. Njena poslednja uloga bila je u filmu Neprilagođeni iz 1961, koji je režirao Džon Hjuston, a scenario napisao Miler, od kojeg se razvela samo nedelju dana pre premijere filma.
Do 1961. godine Monro se borila sa depresijom i bila pod stalnim nadzorom psihijatra. Tokom poslednjih meseci života ponašala se sve nepredvidljivije i živela gotovo potpuno povučeno u svom domu u Brentvudu, u Los Anđelesu. Posle ponoći 5. avgusta 1962. njena kućna pomoćnica Junis Mari primetila je da je svetlo u glumičinoj spavaćoj sobi još uključeno. Kada je zatekla zaključana vrata, a Merilin nije odgovarala na njene pozive, pozvala je njenog psihijatra, doktora Ralfa Grinsona. On je u sobu ušao razbivši prozor. Pronašao je Merilin mrtvu, a policija je pozvana nešto kasnije. Obdukcijom je utvrđeno da se u njenom organizmu nalazila smrtonosna količina sedativa, pa je njena smrt proglašena verovatnim samoubistvom.
Ikona pop kulture ostala i danas (Photo: Shutterstock)
Teorije o vezi sa Kenedijevima
Tokom poslednjih decenija pojavile su se brojne teorije zavere o njenoj smrti. Većina tvrdi da su je ubili Džon i/ili Robert Kenedi, sa kojima je navodno bila u ljubavnim vezama. Prema tim teorijama, Kenedijevi su je ubili ili naredili njeno ubistvo, jer su strahovali da će javno progovoriti o njihovim vezama i drugim državnim tajnama do kojih je navodno dolazila.
Robert Kenedi, koji je tada bio ministar pravde u administraciji svog starijeg brata, zaista se 4. avgusta 1962. nalazio u Los Anđelesu. Dve decenije kasnije kućna pomoćnica Junis Mari prvi put je izjavila da je ministar pravde posetio Merilin tokom noći kada je umrla i da se posvađao sa njom. Međutim, pouzdanost ove i drugih izjava koje je Mari davala dovedena je u pitanje.
Decenijama posle smrti, Merilin Monro ostaje jedna od najvećih ikona popularne kulture, podseća sajt History.com.
